Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

9η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη


Σήμερα ξεκινάει η 9η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου στη Θεσσαλονίκη, στο χώρο της ΔΕΘ όπως γίνεται όλα αυτά τα τελευταία χρόνια.
Συνηθίζεται να την ονομάζουμε τη γιορτή του βιβλίου και πράγματι εγώ έτσι τη βλέπω. Είναι η ευκαιρία να μαζευτούν όλοι όσοι αγαπούν το βιβλίου: εκδότες, συγγραφείς, αναγνώστες… Να γνωριστούμε όλοι από κοντά, ν’ανταλλάξουμε απόψεις, να συμμετέχουμε σε διάφορες εκδηλώσεις για το βιβλίο…
Όπως κάθε χρόνο, θα κατηφορίσω και θα χαθώ μέσα στους διαδρόμους της έκθεσης, σταματώντας σε όλα τα περίπτερα ανεξαιρέτως… Ένα από τα Σαββατοκύριακα που κάθε χρόνο περιμένω είναι μπροστά μου…
Δεν μπορώ όμως να κρύψω και τη λύπη μου… τη λύπη μου που οι εκδόσεις «Ψυχογιός» φέτος δεν θα παραστούν στην έκθεση. Προσωπικά το θεωρώ μεγάλη απώλεια… Ο εκδοτικός μου οίκος, το δεύτερο μου σπίτι να μην είναι στην έκθεση της πόλης μου… Σαν Θεσσαλονικιά με πειράζει … Δεν ψάχνω να βρω το γιατί, οι ίδιοι εδώ και καιρό έχουν δικαιολογήσει την απόφασή τους… Δεν είμαι αρμόδια εγώ να κρίνω αν η απόφαση αυτή ήταν σωστή ή όχι… Μόνο τα αισθήματα μου εκφράζω… ότι λυπάμαι, ότι θα ήθελα να είναι όλοι εδώ όπως τόσα χρόνια τώρα…
Σας περιμένω του χρόνου στη 10η Έκθεση Βιβλίου να γιορτάσουμε ξανά όλοι μαζί!!!

4 σχόλια:

  1. Η Έκθεση έχει καταντήσει ένας χώρος συνεύρεσης των απανταχού βιβλιοφάγων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το βιβλίο αυτό μου δωρήθηκε πριν δυο ημέρες.
    Πάντα οσφραίνομαι τη μυρωδιά του χαρτιού.. μετά αρχίζω να το γνωρίζω..
    Η εποχή που διαδραματίζεται το έργο είναι μια από της πλέον ενδιαφέρουσες ..τουλάχιστον για τη δική μου γνώμη.
    Ακόμη δεν έχω αρχίσει να ταξιδεύω γυρίζοντας τις σελίδες..

    Καλοτάξιδο εύχομαι αυτό το γλυκόπικρο λεμόνι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ γιαγιά μου! Σ'ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου... Μ'ενδιαφέρει πολύ η γνώμη σου... Θα ήθελα τόσο πολύ να μάθω τι γεύση σου άφησε το λεμονάκι τελειώνοντας και την τελευταία σελίδα!!!

      Διαγραφή
  3. Αγαπητή μου Σοφία.. μου επιτρέπεις την οικειότητα.
    Μας ενώνουν ο Κωσταντής η Ελίζα ο Ότο η Ασημούλα.. όλοι οι ήρωες του βιβλίου σου.

    Πριν δυο μέρες άρχισα να το διαβάζω και μόλις τώρα ξημέρωμα Κυριακής το τελείωσα.

    Τα τελευταία χρόνια δύσκολα μπορούσε να με παρασύρει ένα μυθιστόρημα.
    Αυτή τη φορά "έκλεβα" χρόνο.. να ζήσω τις στιγμές.. τις εποχές που μέσα από τους ήρωες σου περνούν σαν ταινία.. μου έφτιαχναν εικόνες αλλά κυρίως τα γεγονότα δοσμένα μέσα από την ματιά του καθενός ήρωα..

    Ο ίδιος ενθουσιασμός με τύλιξε σαν τότε που διάβαζα κλασσικά πλέον μυθιστορήματα.

    Θα ήθελα να γράψω και άλλα αλλά φοβάμαι μήπως γίνω κουραστική.

    (Δεν έχω το e-mail σου καλή μου!)

    ΑπάντησηΔιαγραφή